Blog

Als nabestaande krijgt u soms te maken met een afscheid na onnatuurlijke doodsoorzaak. Dit kan zijn zelfdoding, moord of bijvoorbeeld een dodelijke verkeersongeval. In veel gevallen is het plotselinge verlies van een familielid of anderszins dierbare extra pijnlijk. Als nabestaande zit u vaak in een heel andere situatie dan wanneer u na ziekte of ouderdom een geliefde verliest.

Uitvaart bij onnatuurlijke dood

Een dergelijke gebeurtenis zal veel vragen oproepen en heeft doorgaans grote impact op uw leven. Had ik nog iets kunnen doen? Wat is er precies gebeurd? Waarom wist ik hier niets van? Dit soort vragen spoken wellicht door uw hoofd / gedachten. U wordt geconfronteerd met uiteenlopende emoties van ongeloof, angst, verdriet en misschien ook wel wraakgevoelens (tegenover de dader(s)).

Na een onnatuurlijke doodsoorzaak kunt u als nabestaande in veel gevallen niet meteen een uitvaart regelen. U krijgt in vrijwel alle gevallen eerst te maken met politie en eventueel slachtofferhulp. Door de onderzoeken rondom de onnatuurlijke doodsoorzaak duurt het proces van afscheid nemen doorgaans wat langer. Het is zelfs mogelijk dat u en uw familie ongewenst aandacht in (sociale) media krijgen. Dit zijn lastige situaties waarin wij als uitvaartbegeleiders u kunnen ondersteunen.

Afscheid nemen van een dierbare die op een onnatuurlijke wijze is overleden vraagt om gespecialiseerde, deskundige en zeer persoonlijke begeleiding. Niet alleen specifieke praktische zaken moeten geregeld worden, ook de bijzondere, bij de situatie behorende emoties mogen gedeeld worden en hiervoor moet ruimte kunnen zijn bij het afscheid. Als u dat wenst. Ook bij een totaal onverwacht einde van het leven van uw dierbare staat compassie, professionaliteit en begrip centraal bij onze uitvaartbegeleiding.

In de praktijk kom je in deze digitale wereld vaak tegen dat een Facebook account blijft bestaan na het overlijden van een persoon. Zo kan je via de Facebook pagina elk jaar een herinnering krijgen van de verjaardag van een persoon, terwijl deze persoon er helaas niet meer is. Daarom is er al enige tijd een mogelijkheid om bij Facebook een herinneringsstatus aan te vragen voor overleden personen.

Facebook

Facebook biedt de mogelijkheid aan vrienden of familie om een herinneringsstatus aan te vragen op het moment als iemand is overleden. Het toewijzen van deze status zorgt voor betere beveiliging van het account en zorgt voor een aantal speciale functies voor het bewuste publieke Facebook-account. Aanvullend hierop is het ook mogelijk om een contactpersoon in te stellen voor het geval je komt te overlijden. Deze persoon kan het account met herinneringsstatus beheren.

Facebook accounts met herinneringsstatus

Op het moment dat voor een Facebook-account een herinneringsstatus wordt aangevraagd,  worden er een aantal functies toegevoegd aan het profiel. De zin “Ter nagedachtenis van” wordt weergegeven naast de naam van de overleden persoon. Mits de privacy-instellingen dit toelaat, kunnen bevriende personen een bericht op de tijdlijn plaatsen. De berichten van de overledene blijven wel beschikbaar. Profielen met een Herinneringsstatus worden – als voorbeeld – niet meer in verjaardagherinneringen en advertenties getoond. Zakelijke Facebookpagina’s, waar de overledene de enige beheerder van was, worden verwijderd van Facebook.

Hoe vraag je een herinneringsstatus aan?

Het aanvragen van een herinneringsstatus kan via deze pagina op Facebook.

Een andere optie is het toevoegen van een contactpersoon om de herinneringsstatus te beheren. Deze persoon kan namens het account van de overledene onder andere het volgende doen:

  • Vriendschapsverzoeken accepteren;
  • Een eerbetoon plaatsen op het profiel van de overledene;
  • De profielfoto én omslagfoto wijzigen;
  • Bepalen welke personen een eerbetoon kunnen plaatsen en wie deze kan inzien als het account hiervoor ruimte biedt.

Heeft een Facebook-account geen contactpersoon toegewezen voor na overlijden, dan kunnen er geen wijzigingen of berichten worden geplaatst op het betreffende account. Instructies voor het toevoegen van een contactpersoon zijn te vinden in het Facebook Helpcentrum.

Tot slot kan je ook de social media accounts volledig laten verwijderen

Hieronder een opsomming met links naar desbetreffende informatie pagina’s:

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn-profiel
  • Google
  • Pinterest – stuur een e-mail aan care@pinterest.com met de volgende gegevens:
    • Uw volledige naam
    • De volledige naam van de overledene
    • Het e-mailadres dat de overledene gebruikte voor het Pinterest-account
    • De link naar het Pinterest profiel (pinterest.com/USERNAME)
    • Bewijs van overlijden (bijvoorbeeld overlijdensakte of nieuwsartikel)
    • Uw relatie met de overledene inclusief het bewijs daarvan.
  • Instagram
  • Foursquare
  • Schoolbank | stuur mail aan service@schoolbank.nl

 

De meeste mensen denken er liever nog niet over na, of vinden het een lastig onderwerp om te bespreken. Dus wordt er vaak niet van tevoren over gesproken. Toch hebben de meeste mensen al ervaren hoe het is als er iemand in hun omgeving overlijdt. Het kan dan lastig zijn als het niet bekend is wat de overledene gewild zou hebben. Dit kan voorkomen worden door met je naasten hierover in gesprek te gaan. Maar wanneer is het een goed moment om over iets als de dood te praten? Om eerlijk te zijn, geen enkel moment is goed. Daarom wordt het dan ook vaak uitgesteld. Niet zelden totdat het eigenlijk te laat is. Wij van Atropos geven je graag tips voor een goed gesprek.

Begin vanuit het leven

Het is gemakkelijker om over het leven te praten dan over de dood. Aan de hand van belangrijke levensvragen, die iedereen wel heeft, kom je met je naasten in een goed gesprek. De kans is zelfs aanwezig dat je door dit gesprek elkaar nog beter leert kennen. Met als resultaat dat je meer voor elkaar kunt betekenen op de momenten dat het er echt toe doet.

Met wie ga je in gesprek over je wensen?

Wie is de aangewezen persoon om over je uitvaartwensen te praten? Is dat je partner? Je kinderen? Of juist andere mensen die dicht om je heen staan? Als je weet met wie je wilt praten, kan je de toon van het gesprek daarop afstemmen. Die zal voor je kinderen natuurlijk wat anders zijn dan voor je partner. Het is gemakkelijker als je voor jezelf ook weet wat je ongeveer wil bespreken. En dan is het de kunst om het niet al te beladen te maken. Het kan zelfs helpen om alvast een beetje op papier te zetten.

Weet wat je wensen zijn

Er zijn veel aspecten waar je alvast over kunt nadenken. Wil je begraven worden of gecremeerd? Wat voor uitvaartkist zou je willen? Heb je bepaalde muziek die je wil laten horen tijdens de uitvaartplechtigheid? Welke bloemen? Rouwvervoer? Dit zijn slechts een paar aspecten waar je over na kunt denken. Hou tijdens het nadenken wel voor ogen wat uw persoonlijke uitvaartwensen zijn. Wat past het beste bij jou? Tegenwoordig is veel mogelijk en mag een uitvaart een afspiegeling zijn van wie je bent. Sober en ingetogen? Of luxe en uitbundig? Wil je de uitvaart in een uitvaartcentrum, kerk of andere gelegenheid?

Leg je uitvaartwensen vast

Het is voor je naasten niet te doen om jouw uitvaartwensen te onthouden. Je kunt dit op papier zetten als een soort van wensenboekje. In een wensenboekje kan je je wensen concreet maken en deze zwart op wit zetten. Het handig om een wensenboekje op een makkelijk te vinden plek te bewaren, bijvoorbeeld bij je verzekeringspapieren. Het is raadzaam dat iemand uit je naasten op de hoogte is van deze locatie.

Blijf het niet uitstellen

Zoals al eerder aangegeven, is er geen goed moment voor een dergelijk gesprek. Dus begin gewoon. Je zult zien dat het echt niet zo zwaar hoeft te zijn. Je kunt het best licht en luchtig laten blijven.

Heb je verder nog vragen? Atropos helpt je graag. Wil je weten wat een uitvaart kost naar aanleiding van je uitvaartwensen? Ook daarvoor kan je contact met ons opnemen.

Per vandaag, 28 april 2021, gaat de versoepeling in voor de maatregelen m.b.t. COVID-19. Dit houdt in dat er vanaf vandaag weer meer mensen aanwezig mogen zijn bij de uitvaart van een overleden dierbare.

Voor een uitvaart geldt vanaf 28 april een maximum van 100 personen. Kinderen tot 13 jaar worden meegeteld. Hoeveel gasten wij uiteindelijk kunnen ontvangen blijft, gegeven de 1,5 meter richtlijn, afhankelijk van de grootte en de indeling van de ruimtes. Overleg daarom altijd met uw uitvaartverzorger over de mogelijkheden.

Welke muziek draait er op jouw laatste afscheid? Komen gasten in het zwart of juist in kleurrijke kleding? Komen ze naar een kerk of juist een kroeg? Zijn je naasten op de hoogte van jouw wensen? Het geeft niet alleen jezelf maar ook zij die jouw afscheidsdienst regelen, rust.

Houvast

Met het opstellen van een zogenaamd ‘wensenboekje’, bied je je nabestaanden houvast na jouw overlijden. Je schrijft er wensen van praktische en/of emotionele aard in op die jouw nabestaanden ondersteunen bij het regelen van je uitvaart en het nemen van belangrijke beslissingen.  Nadenken over je uitvaart is niet makkelijk. Dat je het onderwerp liever uit de weg gaat, is heel begrijpelijk. Toch is het goed om eens bij je wensen stil te staan en deze in kaart te brengen. Ook als je geen uitgesproken mening over bijvoorbeeld de koffietafel of de dienst hebt, is het goed om dat vast te leggen. Zo weten je nabestaanden wat je wel en niet belangrijk vindt.

Het wensenboekje is voor iedereen. Natuurlijk kan je op ieder moment je wensen aanpassen, wanneer u van gedachten veranderd.

Bespreek je wensen met de mensen waar je van houdt

Nadenken over je wensen is één, erover praten is de volgende stap. Bespreek je wensen met je naasten. Het neemt hen zorgen uit handen en kan het afscheid nog persoonlijker maken.

Uit de serie statige verhalen: januari 2016

Maak kennis met Erik Boelkens, directeur van het familiebedrijf ATROPOS.

De aanleiding van dit interview voor mijn statige verhalenreeks, was een mail die ik ontving van het vroegere klasgenootje van Erik Boelkens, Fokko Haanstra:

Ik citeer een deel van de mail van Fokko Haanstra:

“Ik ken Erik Boelkens sinds 1961, toen wij in dezelfde eerste klas van de lagere school in de Van Beverningkstraat terechtkwamen (toen LHG – Leerschool Haags Genootschap, nu Basisschool Statenwartier), bij juffrouw Ada Dragt – een zuster van de bekende kinderboekenschrijfster Tonke Dragt. Erik woonde indertijd (met z’n vader, moeder en zusjes) in een portiekwoning in de Van Aerssenstraat. Gedurende onze gehele basisschooltijd liepen we dagelijks samen van huis via Statenlaan, Frankenslag en Antony Duyckstraat naar school en omgekeerd.
Behalve via de school, kregen Erik en ik begin jaren 1960 ook onderling contact via de jeugd- en jongerendiensten in de Zorgvlietkerk en via de padvinderij – eerst de welpen (Duinoord-groep), later de zeeverkenners (Vliegende Hollander Groep).”

Kijk, door zo’n enthousiast geschreven mail, moét ik wel op onderzoek uit gaan en kennis maken met Erik Boelkens (1954). De reis is niet ver; Erik woont aan dezelfde laan waar ik woon: de Van Boetzelaerlaan. Al jaren rij ik voor zijn voordeur langs waaraan het bedrijfsbordje hangt: ATROPOS rouwkamers. Het lijkt me leuk om nu eens een kijkje achter dat bordje te nemen.

Erik doet zelf de deur open en nodigt mij uit de trap op te gaan voor het interview. Ik bevind me al gelijk in een groot bedrijfspand. Elke ruimte is volledig zakelijk benut. We gaan aan een grote tafel zitten en ik word bediend met een kopje koffie van één van de medewerkers van ATROPOS.

Het Gezin

Wie is uw vader, wie is uw moeder?

“Mijn vader is Derk Jan Boelkens hij komt uit Uithuizen en mijn moeder is Magchelien Spaans (Scheveningse). Mijn vader had een eigen assurantiekantoor aan huis en mijn moeder was kleuteronderwijzeres. Mijn grootvader, Willem Spaans startte in 1920 met de begrafenis onderneming. Zijn broers zaten in de kolen en vervoer (verhuizingen e.d.) Later groeide dit bedrijf tot een verhuis/transportbedrijf. Mijn overgrootvader was timmerman in Scheveningen. Hij maakte kisten voor de overledenen. Eind 19de eeuw was het zogenaamde ‘dooienfonds’ in opkomst. Mijn grootvader deed in deze verzekeringen en als iemand overleed hielp hij mee om de begrafenis te regelen. Het was eerst een vriendendienst, maar in 1920 werd het professioneel. In 1946 werden  de rouwkamers opgericht aan de Van Boetzelaerlaan.” De ouders van Erik die elkaar in de hongerwinter hadden leren kennen, trouwen in 1950 en wonen aan de Suezkade. Erik en zijn 2 jaar jongere zusje zijn in dit huis geboren. In 1960 verhuizen zijn ouders naar de Van Aerssenstraat en hier wordt Eriks jongste zusje geboren. Dit huis ligt vlak bij de rouwkamers en Eriks vader assisteert regelmatig zijn schoonvader als uitvaartverzorger/bedienaar bij de uitvaart.

 

Schooltijd

Het gezin is Nederlands Hervormd. Veel vriendjes (o.a. ‘de jongens van dr. Buys’ (nu revalidatie arts)) leerde Erik kennen via de zondagschool in de Zorgvlietkerk. Via de kerk werden o.a.  diverse zeilkampen georganiseerd waaraan Erik graag deelnam. Erik memoreert nog dat hij het jammer vindt dat uit die hele zondagsschooltijd er niemand meer in deze buurt is blijven wonen.

Erik gaat samen met zijn oudste zus naar de lagere school van het Haags Genootschap. Zijn jongste zus gaat naar de Duinoord school. Uit deze tijd heeft Erik leuke herinneringen aan zijn schoolvriend Fokko; gedurende de gehele lagere schooltijd heeft hij alleen met Fokko opgetrokken.

De HAVO/Atheneum heeft Erik aan het Zandvlietcollege gevolgd. “Ik wilde in eerste instantie voor arts of fysiotherapeut gaan studeren. In de vakanties bleek dat ik als ‘drager’ bij uitvaarten meer kon verdienen dan met tomatenplukken. Met een paar draagjes als drager verdiende ik zo 50 gulden op een dag!” Door het vakantiewerk rolt Erik in het vak. Hij stopt op 18-jarige leeftijd met zijn school en gaat bij zijn vader in het bedrijf werken.

 

Uitvaartverzorging ATROPOS
(Atropos is de naam van de Griekse schikgodin die beschikt over het afsnijden van de levensdraden. Later heeft het woord de betekenis gekregen van onafwendbaar met een duidelijke verwijzing naar de dood.)

In 1970 neemt Eriks vader het bedrijf ATROPOS geheel over (tot in 1986 hield hij het assurantiekantoor nog aan, daarna heeft hij het afgestoten). Hij leert ontzettend veel van zijn vader. Hij memoreert nog even dat zijn vader goed op de uitgaven van het bedrijf lette. “Hij zei altijd: hebben we het nodig, kunnen we het betalen? Mijn vader werkte heel graag samen met mij.” Het bedrijf gaat mede door Erik meer moderniseren en ze schaffen de eerste fax aan die wel 10.000 gulden kostte! Toentertijd veel te duur, maar het scheelt veel reizen, tijd en het werkt efficiënt. Met deze argumenten, trekt Erik zijn vader over de streep om het apparaat toch aan te schaffen. De moeder van Erik draait in deze periode mee tijdens de bezoekuren van de rouwdiensten. Zijn zussen, met name de jongste, helpen met het opzetten van de koffietafels en bediening.

In 1978 koopt Erik het huis naast het rouwcentrum (ze hadden een afspraak met de buurman: als de buurman zijn huis ging verkopen, kon Erik als eerste een bod doen). Hierdoor krijgt hij meer ontvang- en kantoorruimte.

In datzelfde jaar leert Erik zijn vrouw Elise kennen en ze krijgen 3 kinderen. Een dochter, nu 33, en twee zoons, nu 30 en 22 jaar. Ze gingen alle drie naar de Annie M. G. Schmidtschool in het Statenkwartier. In 1985 komt de andere buurman vragen of de familie het huis (nr 290) wil kopen. Dit wordt het woonhuis van zijn ouders.

Plotseling overlijdt zijn vader in 1992, hij was bijna 65 jaar. Een groot verlies. Als ik hem vraag of hij zelf de uitvaart had geregeld, antwoordt Erik volmondig met “jazeker, het is was een grote eer voor mij. Het is juist niet moeilijk om een dienst voor familie te houden. Je kent de mensen veel beter waardoor je elkaar beter aanvoelt en kan begeleiden”. Een mooie tekening van het portret van zijn vader hangt prominent aan de gangmuur van het bedrijfspand, Erik kijkt vol trots naar hem.

Tot 2007 woont Erik met zijn vrouw en 3 kinderen nog boven de bedrijfsruimte, in 2007 koopt het gezin huis nr 302 aan de Van Boetzelaerlaan. Hierdoor ontstaat er meer scheiding tussen werk en privé, iets waar ze in de loop der jaren steeds meer behoefte aan kregen. Zijn moeder woont nog steeds naast het bedrijfspand en is met haar mooie leeftijd van 87 jaar nog helder van geest, maar wat minder goed ter been. Doordat ze zo dicht bij elkaar wonen, kan de familie de zorgtaken goed combineren.

We sluiten het interview af met een rondleiding door de aaneengeschakelde bedrijfspanden. Voor mij nog een doolhof met trappen, deuren en gangetjes.

Ik merk dat ik toch steeds weer wordt verrast door wat er zich achter de statige deuren van het statenkwartier afspeelt. Zoals hier een goed draaiend familiebedrijf die vol trots mij een kijkje achter hun deur(en) geeft, ondanks de strakke werkschema’s (“Erik, je moet nu echt even die en die te woord staan…”). Ok, ok, ik begrijp het, hoogste tijd om nu echt weg te gaan!

 

Christa Bergman

Rampspoed

Bij een ramp denken we meteen aan de MH17. Een toestel neergeschoten boven Oekraïne, geen overlevenden, 298 doden, waaronder 196 Nederlanders. Via via kent bijna iedereen wel iemand die erin zat.

Veel uitvaartondernemers verzorgden een M1l7-uitvaart en maar al te vaak was dat er een van kennissen. Het afgelopen jaar hoorde ik er dikwijls verhalen over en altijd was de strekking: “Wat een impact!” De aanblik van vier kisten naast elkaar in een aula, het binnengaan van een huis waar een heel gezin niet meer in terug zal keren, de rouwstoet van vliegveld Eindhoven naar de Korporaal van Oudheusden kazerne: ook professionals waren aangeslagen. “Die rouwstoet was prachtig’; vertelde de Haagse uitvaart­ ondernemer Erik Boelkens me bijvoorbeeld, “maar hij legde de lat ook hoog:’

Boelkens praat, meer dan een jaar na dato, nog steeds geëmotioneerd over ‘zijn’ MH17-uitvaart. Over de beslissingen die moesten worden genomen en steeds weer moesten worden bijgesteld. Zo wilden nabestaanden eerst wachten, totdat alle omgekomen gezinsleden geïdentificeerd waren. Toen iedereen na de vakanties bleef vragen of ze al meer wisten, besloten de nabestaanden toch tot een herdenking in september. Later volgde de crematie . Maar ook daarna kwamen ze nog voor vragen te staan, omdat er resten gevonden blijven worden.

Elders in dit nummer leest u een boeiend verslag van een nabestaande. Marieke Poelmann verloor haar ouders bij de vliegramp bij Tripoli en schreef er een ontroerend opiniestuk over, waarop antropoloog Eric Venbrux reflecteert.

Maar we behandelen meer dan de MH17. Met Hans Bleijerveld van het Team Bijzondere Uitvaarten van Monuta blikken we terug op vijftien jaar Nederlandse rampspoed . Funerair historicus Wim Cappers kijkt nog verder terug in de vaderlandse geschiedenis. Ook richten we onze blik op de rest van de wereld, want zoals blijkt uit de Infographic hiernaast: rampen komen niet alleen bij ons voor. Ook elders wordt gerouwd om nabestaanden die bij een ramp omkwamen. We gaan daar later nog eens dieper op in. Rituelenonderzoeker Paul Post, die momenteel rituelen – of het gebrek daaraan – onderzoekt op Lampedusa, meldt alvast in een mail dat hij interessante verschuivingen signaleert en dat rituelen niet altijd zinvol zijn.

Tijdens een rit naar Hilversum sprak ik met Pedro Swier (die al jaren deel uitmaakt van het Landelijk Team Forensische Opsporing) over rampen. Hij zei me dat één ding zeker is: al weten we nooit in welke vorm zich een ramp aandient, dat er nieuwe rampspoed volgt, is onbetwist.

Marjon Wijzen

Naderend einde, een gevoelig onderwerp

Ons naderend einde is een gevoelig onderwerp. Sommige mensen bereiden hun begrafenis helemaal voor. Terwijl anderen er liever niet aan willen denken.

Uitvaartverzorger Erik Boelkens van de firma Atropos vertelt vanuit zijn ervaring waar mensen allemaal aan moeten denken, wanneer een persoon komt te overlijden.

‘Voor de nabestaanden is het belangrijk om te weten dat ze op hun eigen manier afscheid mogen nemen. Vroeger dacht men dat je ziek werd als je een overledene aanraakte. Gelukkig is dit achterhaald.’

Thuis?

‘Als eerste moet men nadenken of men de overledene thuis wil opbaren of in een rouwcentrum. De koeltechnieken voor thuis zijn zo geavanceerd dat zelfs in de zomer de overledene thuis kan blijven. Bij veel uitvaartcentra is het mogelijk als directe familie of vrienden een moment te kiezen om bij de overledenen te zijn naast de vaste bezoekuren.

Ondernemer

‘Het is belangrijk de juiste ondernemer te kiezen. Als de nabestaanden geen idee hebben welke ondernemer ze moeten kiezen, raad ik aan familie of vrienden te raadplegen. Wanneer op het internet gezocht wordt, weet je niet hoe iemand is. De ondernemer heeft als taak de nabestaanden zo te begeleiden dat zij passende keuzes maken. Alles wat de wet toestaat, haalbaar en betaalbaar is, kan uitgevoerd worden. Volgens de wet moet een persoon na 36 uur en binnen zes werkda gen begraven of gecremeerd worden.’

Begraven of cremeren

‘Eerst moet de keuze voor cremeren of begraven gemaakt worden. Bij begraven heb je als nabestaanden een plek waar je heen kunt om te herdenken. Bij cremeren heeft men de as om de persoon mee te herdenken.

Begraven of cremeren

‘Eerst moet de keuze voor cremeren of begraven ge- maakt worden. Bij begraven heb je als nabestaanden een plek waar je heen kunt om te herdenken. Bij cremeren heeft men de as om de per- soon mee te herdenken. De as kan in een urn bewaard ook verwerkt worden in een sieraad of tatoeage of verstrooid worden.’ 

Kist

‘De kist deze kan in allerlei houtsoorten uitgevoerd worden en eventueel beschilderd worden. De overledene mag in de kist alles dragen. Er mogen ook voorwerpen meegegeven worden. Chemisch afval, telefoons en een pacemaker mogen niet mee begraven worden.’

Dienst

‘De uitvaartdienst valt uit een in twee categorieën. De uitvaart gebaseerd op een bepaalde overtuiging en de herdenkingsdienst. Bij beide diensten is veel mogelijk. De dienst kan ondersteund worden met muziek, foto’s, optredens, toespraken en dergelijke. Bij de dienst kunnen de nabestaanden bepalen wat ze zelf willen doen, zelfs het dragen van de kist.’

Rouwstoet

‘Het vervoer kan eveneens op allerlei manieren. Voor mensen die milieubewust zijn is de fietskar een optie. Er is ook een kar voor achter de motor en een Rouwcaravan. Deze Rouwcaravan kan achter een personenauto zodat men de overledene zelf naar de bestemming kan rijden. Ook een boerenkar of koets behoort tot de mo- gelijkheden of een bus waarin de nabestaanden samen met de overledene naar de bestemming rijden.’

 

 

Hoe lang bestaat de onderneming?

“Mijn overgrootvader was timmerman en verkocht grafkisten. Atropos Uitvaartzorg is in 1920 door mijn opa gestart. In 1970 nam mijn vader het bedrijf over. Wij gingen boven de rouwkamers wonen. Op mijn achttiende ben ik in de zaak gegaan. In 1978 hebben we het pand naast de rouwkamer gekocht. Daarmee werd het deels bedrijf, deels onze woning.”

Welke ontwikkeling maakt het bedrijf momenteel door?

“We zijn self supporting: we hebben een eigen rouwkamer, een wagenpark en we doen zelf het drukwerk. Sinds 1994 draaien we met drie uitvaartverzorgers diensten. In de praktijk verzorg ik 35 procent van alle uitvaarten zelf. Deels omdat er om mij persoonlijk gevraagd wordt, maar ook omdat dit het deel van het vak is, waarin ik me het gelukkigst voel. We zijn nu bezig met een vacature. Ik zoek een jong iemand die het niet erg vindt dat ‘de baas’ op de achtergrond meekijkt. We hebben net een renovatie achter de rug. De panden hebben een klassiekere uitstraling gekregen. Komende tijd wordt het wagenpark vernieuwd. Dat is min of meer een uitgegroeide hobby. Ik begon met de rouwcaravan. Daarna kwam de motoraanhanger. We hebben ook een fietsaanhanger, maar die vind ik lelijk. We werken nu aan een nieuw model. Die rouwvervoermiddelen worden maar een paar keer per jaar gebruikt. Maar ze geven ons wel een moderne uitstraling. Verder gaan we een extra ruimte bouwen voor het ongekoeld bewaren van overledenen na thanatopraxie.”

Dus u biedt thanatopraxie aan?

“Onlangs voor het eerst. Als ik jonger was, meldde ik me aan voor een complete opleiding thanopraxie en balsemen, in de VS.”

Van uw site is een tarievenlijst te downloaden. Waarom?

“Waarom niet? Ik kan mijn tarieven immers verantwoorden. Als iemand belt dat het elders goedkoper kan, dan zeg ik: ‘Voor goedkoopte bent u bij ons niet aan het goede adres; wij willen kwaliteit leveren.’ Maar het levert ook wel eens iets op. Onlangs heb ik een kist verkocht aan een nabestaande die helemaal uit Breda kwam om deze op te halen. Hij had op internet naar kisten gezocht en in mijn tarievenlijst de kist gezien die hij wilde hebben. Nu bied ik een korting aan nabestaanden die zelf een kist ophalen. Er is nog een andere reden om de tarieven op de site te zetten: ik vind dat de uitvaartbranche open en eerlijk moet zijn over de kosten. Dat voorkomt rare praat over woekerprijzen.”

Welke nieuwe ontwikkelingen volgt u?

“We willen geen trendsetter zijn. De meeste ontwikkelingen volgen we. Maar niet alle. In 24 uur-kamers zien we bijvoorbeeld niets.”

Welke gevaren bedreigen de branche?

“De koppeling van verzekeren en uitvaarten. Grote bedrijven met managers die niet uit de uitvaartzorg komen. En aan de andere kant starters, die met subsidie of een goed inkomen van de partner, de branche verknoeien. Ze geven veel te veel tijd voor te weinig marge.”

Verliefd, verloofd, getrouwd?

“We zijn dertig jaar getrouwd. Mijn vrouw werkt in de zorg. We hebben drie kinderen, de jongste woont nog thuis. Ze lijken er geen van alle interesse in te hebben om het bedrijf over te nemen. Maar een schoonzoon zit in de assurantiën…

Ik probeer vrije tijd te hebben. Onder andere voor mijn hobby’s: motorrijden, verkeer regelen, Amerika. Omdat ik daar ook zelf auto’s koop, kan ik zakelijk soms met privé verenigen. Dit jaar gaan we er voor de 25ste keer heen.”

 

Corona zet onze wereld op z’n kop. Alles gaat anders nu. Ook uitvaarten gaan op een andere manier dan dat we gewend zijn. We doen het voor elkaar én we doen het samen.

We schrijven nu al een ruime tijd over dat afscheid nemen tijdens het coronavirus anders verloopt dan dat we gewend zijn. Het aantal aanwezigen bij de uitvaart gaat in overleg en is afhankelijk van de actuele maatregelen vanuit het kabinet. Iedereen moet anderhalve meter afstand houden. De afscheidsdienst ziet er daardoor waarschijnlijk anders uit dan dat u als nabestaanden zou willen. Het is al een moeilijke periode rondom het overlijden van een dierbare en nu met het coronavirus wordt dit nog moeilijker. Atropos Uitvaartverzorging wil u daarom op weg helpen om de uitvaart toch zo mooi mogelijk in te vullen. Enkele ideeën:

  • Plaats naamkaartjes of foto’s van de gasten die er niet bij kunnen zijn op de lege stoelen. Iedere naam of foto staat voor een geliefde die op dat moment heel hard aan u en de andere nabestaanden denkt.
  • Vraag aan gasten die er niet bij kunnen zijn om een audio- of videoboodschap in te spreken en laat deze horen of zien tijdens de dienst.
  • Neem alle condoleancekaarten mee naar de uitvaart en zet deze rond de kist. Zo is iedereen er toch een beetje bij.
  • Bij sommige locaties is het mogelijk een laatste groot te brengen vanuit de auto, ook wel een drive-through condoleance) genoemd.
  • Informeer samenzijn met een hapje en een drankje na het afscheid. Er geldt een maximum aantal van 30 personen, exclusief kinderen tot 12 jaar en personeel. Praat samen na over de afscheidsdienst, haal herinneringen op en bel met mensen die er niet bij konden zijn.
  • Stuur speciale Lieve-kaartjes mee met de rouwkaart. Gasten kunnen deze vervolgens meenemen naar de uitvaart om daar te geven of men kan het terugsturen met een mooie persoonlijke boodschap er op. Dit in plaats van de condoleancemap.
  • Doordat er minder mensen aanwezig kunnen zijn, kunnen deze thuis de uitvaart volgen via een livestream.